Een werk waarin spanning en samenhang elkaar ontmoeten. Dit olieverfschilderij vertrekt vanuit een fysieke ingreep: terwijl de verf nog nat is, wordt het doek met een mes opengesneden. Wat eerst als een daad van breuk en verstoring verschijnt, evolueert door de tijd naar een onverwachte vorm van verbinding.
De intrinsieke hardheid van olieverf na langdurige uitharding speelt hierin een cruciale rol. Naarmate het materiaal verhardt, verstevigt het niet alleen het oppervlak, maar ook de ingesneden delen van het doek. De randen vloeien subtiel naar binnen, alsof het werk zichzelf opnieuw bijeenbrengt. Wat ooit een scheur was, wordt een ingetogen, bijna rustiek reliëf — een litteken dat rust uitstraalt in plaats van onrust.
Het schilderij balanceert tussen destructie en herstel, tussen het openrijten van materie en het vermogen ervan om zichzelf te dragen. Zo ontstaat een beeld dat tegelijk rauw en verstild is, waarin de sporen van ingreep niet verdwijnen, maar transformeren tot een stille vorm van samenhang.
Je kan dit schilderij horizontaal, verticaal of schuin bevestigen aan de muur.
Dit is hoe het gevoel bij u past.
23,5cm/30cm
